Bu kadarla kalsa iyi…
Hayatında “O” olmadan yaşamanın
bir anlamı kalmadığını düşünenler bile var.
“Onun” adının baş harfi ile başlayan
her kelime, her isim size “Onu” hatırlatıyorsa…
Yatarken en son “Onu”,
uyandığınızda da
ilk önce “Onu” düşünüyorsanız…
Ne diyeyim…
Yanmışsınız siz…
İşiniz valla zor.
Yağan yağmurun
saçaklara çarpıp düşen her bir damlası
sanki size onun adını tekrarlıyordur…
Lapa lapa düşen kar taneleri
sanki onun adıyla birlikte iniyordur dünyaya…
Güneş sarı ve sıcak ışığını göstermeye başladığında
sanki doğan güneş “O”dur…
Tüm sıcaklığı ile sanki sizi güneş değil
sımsıcacık “O” sarıp sarmalıyordur…
Rüzgâr estiğinde deli deli,
sanki “O”dur size doğru esen…
Rüzgar değil de
sanki “O”nun parmaklarıdır
saçlarınızda gezinen…
Sararmış yapraklar düşerken ağaçlardan,
her biri “Onu” hatırlatır size…
Kuruyan yaprakların çıtırtısı
“Onun” sesidir sanki…
Gecenin siyah kadifesi üzerinde
parıldayan her bir yıldız
“Onu” hatırlatır size…
O an bir gülümseme yayılır yüzünüze…
Sanki muzipçesine “O” göz kırpıyordur size...
|
