Çocuğunuza yemekle ilgili söylememeniz gereken 7 şey
Çocuğunuzun yemeklerle arasında daha iyi bir ilişki geliştirmesine yardımcı olmak istiyorsanız, çocuğunuza söylememeniz gereken 7 cümle var…
88741
1- “Yemeğinle oynama!”
Çok erken yaşlardan itibaren, yemeklerle olan yaratıcılığımız bastırılmıştır. Bize elimizi yüzümüzü batırmamamız, giysilerimize yemek bulaştırmamamız, yemekle oyun oynamamamız söylenmiştir. Bu mesajlar ileriki yaşlarda, yani yetişkin hayatımızda bize nasıl geri döner; artık eğlenmeyi bırakırız! Yemek yemeği eğlenceden çok ciddi bir iş olarak görebiliriz. Yemeğe olan ortak bakış açısıyla, yemek sadece hemen bitirilmesi gereken ve bizi işimizden alıkoyan bir şey olarak görülürmeye başlanır. Bu mesajı küçük yaşlarda tam tersine çevirmek mümkün. Çocuğunuzu yemek yemekten haz alır hale getirmeniz gerekiyor. Yemeklerle oyun oynayın! Bunu çocukça bir şekilde, ortalığı kirleterek değil de, tabaktaki yiyecekleri renklerine ve şekillerine göre dizerek, onları belli bir kompozisyona getirip fotoğraflarını çekerek, değişik yiyecek gruplarıyla hayvan şekilleri yaparak, suratlar çizerek vs. gibi oyunlarla yapabilirsiniz.
2- “Yemeğini bitirinceye kadar tatlı yok!”
Hemen hemen herkeste “eğer bir işi başarmazsak, ödüllendirilemeyiz” mantığı vardır. Toplumlar sonuç odaklıdır ve herkesin bizden beklentileri vardır. Kısaca; elde edemezsen, başarılı olamazsın deniyor bize. Bu ruhsal olarak bize ileride mükemmeliyetçilik, rekabetçilik ve aşırı hırs, ve en sonunda ise ülser, depresyon ve hayal kırıklığı olarak geri döner.
Bu düşünce biçimi yemek yemeğe de yansıyınca, yemek yemek artık içgüdüsel olmaktan çıkıp yapılacaklar listesinde “başarılması gereken” maddelerden biri olur. Bu durumdan ancak kalori saymayı ve “acaba yeterli protein aldı mı?” düşüncesini bir kenara bırakarak kurtulabiliriz. Kendinizi ve çocuğunuzu kısıtlamadan, özgür bırakarak yemek yemesine izin vermelisiniz. Çocuğunuzun psikolojik ihtiyaçlarını göz ardı etmeden, ortak bir noktada buluşmalısınız.
3- “Tabağındakileri bitir!”
Sizce kaç kişi bir restoranda ya da evinde, sırf parasını ödedi diye tabağındakileri bitirme zorunluluğu hissediyordur? Çocuklar ebeveynlerinden sık sık bu lafı işitirler. Böylece kendimizi gerçek ihtiyaçlarımıza rağmen aşırı yemeğe programlarız. Tabağımızdakilerin hepsini bitirmenin tek amacımız olduğu hissine kapılırız yemek yerken ve gerçek sınırlarımız silinmeye başlar. Bu yapay sınırlardan ancak “tamamlama” hissimize engel olabilirsek kurtulabiliriz. Çocuğunuzun yemek yerkenki amacı tabağındaki yemekleri bitirmek değil, yediklerinin tadını çıkarabilmek, yeni tadlar öğrenmek ve yemeklerle arasını bozmadan onlarla sağlıklı bir ilişki kurabilmek olmalıdır.
evet hepsi dogru ama mesela benim kücük kizim hic birsey yemiyor adeta havayla besleniyor eger zorlamasam aclikdan fenalik gecircek bir keresinde denedim iki gün birsey yemedi uykularim kacti huzursuzlukdan söylenenler dogru ama anne olmak da kolay degil bebek yemedikce ne yazilsa söylense fayda etmiyor
ben en çok tabağını bitir sözünden nefret ederdim,inat eder bitirmek istemezdim yemeğimi,bence çocuklara baskı yapmamak gerek,çocuk acıktığında yiyor zaten.gerçekten verilen bilgiler birebir doğru,
Bu sözler çok doğru. bende anne olmadan önce çok sıkılıyordum. ama anne olunca işler değişiyor. çünkü onun iyi gelişmesi için herşeyi yemesi lazım. Çocuğun zevkine bırakırsak pek sağlıklı yemek yemiyor. bu yorumları yazan bekar arkadaşlar sizde ileride benim sözlerime katılacaksıznı. üzgünüm ama gerçek bu.
1- “Yemeğinle oynama!”
2- “Yemeğini bitirinceye kadar tatlı yok!”
3- “Tabağındakileri bitir!”
