Benden 18 ay sonra gelen kardeşim evin beyefendisi olarak yerini almışken ben bir canavar olarak yaşamışım çocukluğumu... Nitekim annemin kardeşimin yaptıkları ile ilgili hiçbir ilginç anısı yok!!!
Her zaman anneler arasında tartışılan bir konudur: Kızlar mı daha zor, erkekler mi? Gerçi ileriki yaşlarda, ergenlikte ve sonrasında neler olup biteceği henüz bize çok uzak. Ama bir çocuk olarak onların durumu, azgınlığı ve enerjisi bizim şu anki psikolojik dünyamızın temel taşlarını oluşturuyor.
Tabii ki istisnalar kaideyi bozmaz ama genel bir takım bilgiler de var ki artık onları yadsıyamayız. İçleri kaynayan, kıpır kıpır kız çocuklarının sayısı son yallarda artmasına rağmen erkeklerin kızlardan çok daha fazla enerjiye sahip olduğu kesinleşmiş. Çünkü erkeklerin kas oranı kızlara nazaran yüzde 30 daha fazla. Bu da erkek çocuklarının daha güçlü olmalarının ve daha fazla hareket etmeye ihtiyaç duymalarının temel sebebi. Ayrıca erkek çocuklarının sahip oldukları diğer hormonlar da hareket etme isteklerini arttırmakta. Dolayısı ile onların peşinden koşmak, artıklarını toplamak, tehlikeli girişimlerden uzak durmalarını sağlamak için ciddi efor sarfetmek gerekiyor. Zaten bundan dolayıdır ki pedagoglar 3-4 yaşından itibaren erkeklerin enerjilerini atabilecekleri hobilerle uğraşmalarını öneriyorlar annelerine: Mümkünse spor, ama müzik aleti olacaksa da vurmalı çalgılar!!!
Bunun yanı sıra erkek ve kız çocuklarının beyni aynı şekilde gelişmiyor. Yapılan birçok araştırmada erkek ve kız çocuklarının beyinlerinin doğumdan itibaren aynı şekilde gelişim göstermediği görülmüştür. Kızlarda her iki beyin yarımküresi erkeklere oranla daha fazla iletişim halindedir. Bunun sonucunda da kız çocukları daha çok analiz yapmaya ve soru sormaya eğilimlidirler. İki beyin yarımküresinde konuşmayı sağlayan alan, kız çocuklarında yüzde 30 oranında daha büyüktür. Bunun sonucunda da erkek çocukları genellikle daha geç konuşmaya başlarlar. Hatta daha az soru sorar ve konuşurlar. Bu nedenle erkek çocukları daha erken konuşmaya başlamak için teşvike gereksinim duyarlar.
Kızlar ise çenelerini açmaya başladıkları andan itibaren durmazlar. Soru sormalarının yanı sıra bilinçli bilinçsiz, önemli önemsiz her şey hakkında konuşurlar. Bu da beyninizin bir noktadan sonra durmanıza ve sersemlemenize neden olabiliyor.
Bu farkın en belirgin örneğini yuvaya giden çocuklarda görebilirsiniz. Kızlar eve geldiklerinde okulda neler yaptıklarını, kimlerle nasıl oynadıklarını, kimin ne dediğini, hatta ne yediklerini, neyi yemediklerini bütün detaylarıyla anlatırken erkek çocukları sorsanız bile cevap vermezler. Yediklerini hazırlamazlar; farklı bir şey yapmadıklarını söyleyip kesip atarlar.
|
